Nie siegajac zbyt daleko w przyszlosc, mozemy bieg dotychczasowej naszej mysli porównac do sieci utkanej z trzech róznych nici. Czarnej nici magii, czerwonej nici religii i bialej - nauki, jesli terminem "nauka" obejmiemy proste prawdy, zaczerpniete z obserwacji natury, których ludzie wszystkich czasów tyle nagromadzili. Gdybysmy wiec mogli obejrzec te siec mysli od poczatku, dostrzeglibysmy wpierw czarno-biala szachownice, wzór zlozony z prawdziwych i falszywych pojec, w którym nie pojawia sie jeszcze czerwona nic. Ale patrzac dalej na tkanine mysli zauwazycie, ze chociaz czarno-biala szachownica biegnie przez nia nadal, jednak posrodku, tam, gdzie religia przeniknela najglebiej w fakture sieci, pojawia sie plama glebokiej czerwieni, niepostrzezenie rozjasniajaca sie, w miare jak czesciej wplata sie w tkanine biala nitka nauki. Do takiej sieci przeplatajacych sie pól i plam, przetykanej nicmi róznych kolorów, ale stopniowo zmieniajacej kolor, im dalej sie ja odwija, mozna porównac stan wspólczesnej mysli ludzkiej, z wszystkimi jej rozbieznymi celami i zwalczajacymi sie tendencjami. Czy w najblizszej przyszlosci trwac bedzie nadal ów wielki ruch, od wieków zmieniajacy stopniowo charakter mysli? Czy tez moze zrodzi sie reakcja, która powstrzyma postep i zniszczy wiele z tego, co zostalo dokonane? By pozostac przy tej przenosni: jaki bedzie kolor sieci, która Parki przeda teraz na brzeczacych krosnach czasu? Bialy czy czerwony? Nie potrafimy dac na to odpowiedzi. Slabe migotliwe swiatelko rozjasnia dawna czesc sieci. Chmury i gleboka ciemnosc skrywaja drugi jej koniec...